
Kiedy w naszym domu pojawi się kot, powinniśmy pokazać go lekarzowi weterynarii, aby zbadał czy zwierzę jest zdrowe, czy posiada aktualne szczepienia profilaktyczne, czy jest odrobaczone oraz udzielił nam porad w sprawie żywienia i opieki nad kotkiem. Pierwsze szczepienie przeprowadza się w wieku
7-9 tygodni i powtarza po
2 tygodniach.
Każdy kot powinien być zaszczepiony przeciwko herpeswirozie, kaliciwirozie, panleukopenii, białaczce, zakaźnemu zapaleniu otrzewnej, chlamydiozie.
Jeśli nasz kot będzie wychodził na spacery to powinien być jeszcze zaszczepiony przeciwko wściekliźnie. Tak zaszczepione zwierzę posiada odporność na okres około 1 roku.
Datę kolejnego szczepienia wyznacza lekarz wykonujący bieżące szczepienia. Aby zminimalizować ryzyko zachorowania naszego kotka, należy bezwzględnie przestrzegać terminów szczepień.
Równie istotne są regularne odrobaczenia zwierząt. U młodych kociąt trzeba przeprowadzić ten zabieg 3-4 krotnie w pierwszym roku życia, koty dorosłe odrobaczamy co 6 miesięcy.

Regularnie odrobaczając naszego pupila chronimy także siebie przed groźnymi endopasożytami.
Bardzo ważna jest kontrola uzębienia. Należy regularnie kontrolować czy na zębach naszych pupili nie osadza się kamień nazębny i czy nie rozwija się zapalenie przyzębia. Zauważalny wtedy jest przykry zapach z pyszczka. W przypadkach kotów jest to szczególnie istotne ponieważ spontaniczne zapalenie i krwawienie z dziąseł zwłaszcza u młodych zwierząt jest często objawem znacznego upośledzenia odporności towarzyszącego np. białaczce. Wizyta u lekarza jest wtedy niezbędna.
Istotne jest również kontrolowanie stanu uszu. U młodych kotów często stwierdza się świerzbowca usznego. Jeśli uszy Państwa ulubieńca są brudne, gromadzi się w nich ciemna wydzielina wkrótce po wyczyszczeniu, a ponadto kot często trzepie głową i pociera uszy łapkami, należy zwrócić się do lekarza, aby zbadał czy kot nie zaraził się np. świerzbowcem.
Koty są zwierzętami o silnie zaznaczonym terytorializmie. Każdy samiec stara się oznaczać teren poprzez pozostawienie intensywnego zapachu moczu na przedmiotach użytku domowego. Jedyną metodą uniknięcia tego przykrego nawyku jest kastracja. Przeprowadzamy ją około 6 miesiąca życia. Jeśli zabieg kastracji przeprowadzimy w starszym wieku to nawyk znaczenia terytorium może niestety pozostać, ale mocz nie będzie zawierał przykrego zapachu. Po kastracji u kotów bardzo często dochodzi do wytrącania się składników mineralnych w moczu. Aby tego uniknąć, zwierze powinno być odżywiane specjalną karmą dla wykastrowanych kotków. Jeśli mają Państwo jakiekolwiek wątpliwości dotyczące zdrowia Państwa kota należy zgłosić je lekarzowi weterynarii. Nigdy nie należy leczyć zwierząt na własną rękę lekami przeznaczonymi dla ludzi!


Kocim obliczem niniejszą stronę zdobi Ozyrys, jeden z naszych wiernych Pacjentów, na zdjęciach z prywatnej kolekcji Właścicielek.
Opracował Tomasz Lebuda
lekarz weterynarii, Klinika Weterynaryjna